Θησαυροί στη Ποσειδωνία (Paestum)
Time
magazine January 1970
Αρχαιογνωσία
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ
πολεμιστής πάνω σε μαύρο άλογο
στρατιώτες σε άσκηση μάχης
άνδρας πυγμαχεί με μαύρο δούλο
Time
magazine, January 26, 1970, column: Art, p. 46.
( το
αγγλικό κείμενο):
Treasure
at Paestum
The Greek
temples of Paestum are surrounded by umbrella pines and artichoke fields, and
until recently artichokes were the main preoccupation of Farmer Luigi Franco
and his son Francesco. Not
any more. Last July Francesco broke a plow on what turned out to be the
limestone roof of an ancient Lucanian tomb. Such tombs, decorated with the
crude paintings of the local tribesmen who made them, have been found before in
southern Italy. But this one was different. When excavated by Archaeologist
Mario Napoli, superintendent of antiquities for the district of Salerno, the
walls of the tomb were found to be covered with accomplished paintings that to
Napoli’s trained eye, seemed unmistakably Greek.
In the next
five months, Professor Napoli unearthed 109 individual tombs with 212 painted
panels. Many
Greek vase paintings have survived from antiquity, and much Roman wall painting
is copied from Greek originals. But the Paestum frescoes, in the opinion of
many experts, are the only examples of classical Greek wall painting that have
yet been found.
Race Problems.
Dated by
Napoli as belonging to the period 340-320 B.C., the frescoes are elegant
compositions of great vitality in the early classical style. Figures seen in profile are
enclosed in lines of exquisite purity, then colored with a few flat shades of
red, black, green, yellow ochre and terracotta. Professor Napoli believes Greek
artists painted them for their Lucanian overlords, who conquered Paestum around
400 B.C. and then fell under the spell of its culture.
Rather than
the more familiar mythological subjects of Greek art, the panels depict what
appear to be scenes from the lives, deaths and funeral rites of the occupants
of the tombs. One,
for instance, shows a helmeted warrior seated on a powerful black horse and
grasping a banner. He is met by a heavily rouged woman holding a mirror to his
face to capture the image of his soul. Another shows a white man with a
carefully trimmed beard boxing with a Negro. The black man is getting the worst
of the fight, and there is blood on his back. (“The ancients must have had race
problems, too,” says Napoli.) Six serving women, each with one breast exposed,
dance around the bier of their richly dressed mistress—celebrating rather than
lamenting her death. In still another panel, two professional wrestlers engage
in mock combat, flourishing shields and spears.
(απόδοση στα Ελληνικά):
Θησαυρός
στη Ποσειδωνία (Paestum)
Οι ελληνικοί ναοί της Ποσειδωνίας περιβάλλονται από πεύκα με ομπρελοειδές σχήμα
και αγρούς με αγκινάρες, και μέχρι πρόσφατα οι αγκινάρες ήταν η κύρια
ενασχόληση του αγρότη Λουίτζι Φράνκο και του γιου του Φραντσέσκο. Όχι πια. Τον
περασμένο Ιούλιο, ο Φραντσέσκο έσπασε ένα άροτρο πάνω σε αυτό που αποδείχθηκε
ότι ήταν η ασβεστολιθική στέγη ενός αρχαίου λουκανικού τάφου. Τέτοιοι τάφοι,
διακοσμημένοι με τα αδρά σχέδια των τοπικών φυλών που τους κατασκεύασαν, έχουν
βρεθεί ξανά στη νότια Ιταλία. Αλλά αυτός ήταν διαφορετικός.
Όταν ανασκάφθηκε από τον αρχαιολόγο Μάριο
Νάπολι (Mario
Napoli),
επιθεωρητή αρχαιοτήτων της επαρχίας του Σαλέρνο, τα τοιχώματα του τάφου
βρέθηκαν να είναι καλυμμένα με επιδέξιες τοιχογραφίες που, στο έμπειρο μάτι του
Νάπολι, φάνηκαν αδιαμφισβήτητα ελληνικές.
Τους επόμενους πέντε μήνες, ο Καθηγητής
Νάπολι (Napoli)
αποκάλυψε 109 ξεχωριστούς τάφους με 212 ζωγραφισμένα πάνελ. Πολλές ελληνικές
αγγειογραφίες έχουν διασωθεί από την αρχαιότητα, και πολλές ρωμαϊκές
τοιχογραφίες είναι αντιγραφές ελληνικών πρωτοτύπων. Όμως οι τοιχογραφίες της Ποσειδωνίας (Paestum), κατά τη γνώμη πολλών ειδικών,
είναι τα μόνα παραδείγματα κλασικής ελληνικής τοιχογραφίας που έχουν βρεθεί
μέχρι σήμερα.
Φυλετικά Προβλήματα.
Χρονολογημένες από τον Νάπολι (Mario Νapoli) στην περίοδο 340-320 π.Χ., οι τοιχογραφίες
είναι κομψές συνθέσεις μεγάλης ζωντάνιας στο πρώιμο κλασικό ύφος. Οι μορφές,
απεικονιζόμενες σε προφίλ, περικλείονται από γραμμές εξαιρετικής καθαρότητας,
και στη συνέχεια χρωματίζονται με μερικές επίπεδες αποχρώσεις του κόκκινου,
μαύρου, πράσινου, ωχρού κίτρινου και τερακότας.
Ο Καθηγητής Νάπολι πιστεύει ότι Έλληνες
καλλιτέχνες τις ζωγράφισαν για τους Λουκανούς κυρίαρχούς τους, που κατέλαβαν την
Ποσειδωνία (Paestum)
γύρω στο 400 π.Χ. και στη συνέχεια υποτάχθηκαν στη γοητεία του πολιτισμού τους.
Αντί για τα πιο οικεία μυθολογικά θέματα της
ελληνικής τέχνης, τα πάνελ απεικονίζουν αυτό που φαίνεται να είναι σκηνές από
τις ζωές, τους θανάτους και τα ταφικά έθιμα των ενοίκων των τάφων. Ένα, για
παράδειγμα, δείχνει έναν πολεμιστή με περικεφαλαία καθισμένο πάνω σε ένα δυνατό
μαύρο άλογο και να κρατά ένα λάβαρο. Τον συναντά μια βαριά μακιγιαρισμένη
γυναίκα που κρατά έναν καθρέφτη στο πρόσωπό του για να αιχμαλωτίσει την εικόνα
της ψυχής του.
Ένα άλλο δείχνει έναν λευκό άνδρα με
περιποιημένο μούσι να πυγμαχεί με έναν νέγρο. Ο μαύρος άνδρας χάνει τη μάχη και
έχει αίμα στην πλάτη του. («Πρέπει και οι αρχαίοι να είχαν φυλετικά
προβλήματα», λέει ο Νάπολι.)
Έξι
υπηρέτριες, η καθεμία με ένα στήθος ακάλυπτο, χορεύουν γύρω από τον νεκρικό
θρόνο της πλούσια ντυμένης κυρίας τους—γιορτάζοντας παρά θρηνώντας τον θάνατό
της.
Σε ένα ακόμη πάνελ, δύο επαγγελματίες
παλαιστές συμμετέχουν σε σκηνοθετημένη μάχη, ανεμίζοντας ασπίδες και λόγχες.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΓΡΑΦΟΣ
[ ανάρτηση 5 Αυγούστου 2025 :
Θησαυροί στη Ποσειδωνία (Paestum)
Time magazine January 1970
Αρχαιογνωσία
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου