Arrigo Boito
“ Mefistofele ”
Opera
di Milano
triple
album 1953
εποχές
βινυλίου
ΜΟΥΣΙΚΗ
Side
1
Side
2
παρουσίαση από το The New Records May 1953
Boito:
Mefistofele (complete).
(Sung
in Italian).
Rosetta
Noli (soprano),
Gianni
Poggi (tenor),
Giulio
Neri (basso),
supporting
soloists,
Chorus
and Orchestra
of
the Opera di Milano
conducted
by Franco Capuana.
3-12"
discs in album
(*UR'
URLP'230) $18.50.
Boito’s only
surviving opera, Mefistofele, receives a stunning first LP performance on this
new Urania set. For a work that has been maligned as much as this, it comes as
a very pleasant surprise to hear a work that abounds in lyric melodies, has
living characters and a libretto that not only makes sense but that also
contains more than a modicum of the phihosophy of the original play.
When first
produced in 1861, Mefistofele was a
failure due to its inordinate length. Boito very sensibly withdrew the work and
pruned it to a more reasonable duration; seven years later it was presented
with great success.
The piece
follows the story of Goethe’s great play in considerable detail, including both
“Sabbaths.” Boito’s characters are, to a great extent, all three-dimensional;
they are real. Ernest Newman once wrote that the only operatic devil that
carried any conviction was Berlioz’ — but when he wrote those lines he had not
heard Giulio Neri in Mefistofele, although much of the realism and strength of
the role is inherent in the music.
One has nothing
but praise for the sterling cast of singers Urania cornered for this recording.
Neri, in the
title role, sings magnificently. He has a rare understanding of the part and is
uniformly successful. The arias Ecco il
mondo and Son lo spirito che nega
will stand comparison with the greatest.
Gianni Poggi
surprises as Faust. He sings throughout with excellent taste, with good
expression and in a smooth tenor that is most agreeable.
Rosetta Noli
is a newcomer to records and her Margherita is notable for its fresh, youthful
manner that is as becoming as it is rare. Her work in the half hysterical
Garden Scene, as well as in the moving Prison Scene, go a long way towards
making the performance as successful as it is.
Others in the
long cast, notably Simone dall’Argine as Helen of Troy, sing well and with
conviction.
Maestro
Capuana does a thoroughly musicianly job with the complex music. He is, in
fact, a conductor to be reckoned with, for throughout the long score he never
relaxes his firm grip, (both on the singers and orchestra) and the results
speak for themselves.
A good
libretto, notes, and technically superior recording complete this
extraordinarily fine operatic issue.
W.
The New Records, vol. 21, No. 3, May 1953,
p. 12.
Arrigo
Boito
“Mefistofele”
(opera)
(απόδοση
στα νέα Ελληνικά):
Η μόνη σωζόμενη όπερα του Boito (Μπόϊτο), Mefistofele
(Μεφιστοφελής), απολαμβάνει μια εντυπωσιακή πρώτη ηχογράφηση σε LP σε αυτήν τη
νέα έκδοση της Urania. Για ένα έργο που έχει δεχτεί τόση κριτική, αποτελεί πολύ
ευχάριστη έκπληξη να ακούσει κανείς ένα έργο που ξεχειλίζει από λυρικές
μελωδίες, έχει ζωντανούς χαρακτήρες και ένα λιμπρέτο που όχι μόνο βγάζει νόημα,
αλλά περιέχει και κάτι περισσότερο από λίγη φιλοσοφία του πρωτότυπου έργου.
Όταν πρωτοπαρουσιάστηκε το 1861, ο Mefistofele
(Μεφιστοφελής) απέτυχε λόγω της υπερβολικής διάρκειάς του. Ο Boito (Μπόϊτο)
πολύ λογικά απέσυρε το έργο και το περιόρισε σε μια πιο λογική διάρκεια· επτά
χρόνια αργότερα παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία.
Το έργο ακολουθεί την ιστορία του μεγάλου
θεατρικού έργου του Goethe (Γκαίτε) με αξιοσημείωτη λεπτομέρεια, συμπεριλαμβανομένων
και των δύο «Σαββάτων». Οι χαρακτήρες του Boito (Μπόϊτο) είναι, σε μεγάλο
βαθμό, τρισδιάστατοι· είναι πραγματικοί.
Ο Ernest Newman (Ερνστ Νιούμαν) είχε γράψει
κάποτε πως ο μόνος όπερας διάβολος που έδινε πειστικότητα ήταν αυτός του Berlioz
(Μπερλιόζ) — αλλά όταν έγραψε αυτές τις γραμμές δεν είχε ακούσει τον Giulio
Neri (Τζούλιο Νέρι) στον Mefistofele (Μεφιστοφελή), παρόλο που μεγάλο μέρος του
ρεαλισμού και της δύναμης του ρόλου είναι εγγενές στη μουσική.
Δεν μπορεί κανείς παρά να επαινέσει το
εξαιρετικό καστ τραγουδιστών που η Urania εξασφάλισε για αυτήν την ηχογράφηση.
Ο Neri (Νέρι), στον ομώνυμο ρόλο, τραγουδά
υπέροχα. Έχει σπάνια κατανόηση του ρόλου και είναι ομοιόμορφα επιτυχημένος. Οι
άριες Ecco il mondo και Son lo spirito che nega μπορούν να σταθούν επάξια δίπλα
στις σπουδαιότερες.
Ο Gianni Poggi (Τζάνι Πότζι) εκπλήσσει ως Faust
(Φάουστ). Τραγουδά σε όλη τη διάρκεια με εξαιρετικό γούστο, με καλή έκφραση και
σε έναν απαλό τενόρο που είναι ιδιαίτερα ευχάριστος.
Η Rosetta Noli (Ροζέτα Νόλι) είναι νέα στα
δισκογραφικά και η Margherita (Μαργκερίτα) της ξεχωρίζει για τον φρέσκο,
νεανικό τρόπο που είναι τόσο κομψός όσο και σπάνιος. Η ερμηνεία της στη
μισουστερική Σκηνή στον Κήπο, καθώς και στη συγκινητική Σκηνή στη Φυλακή,
συμβάλλουν σημαντικά στην επιτυχία της παράστασης.
Άλλοι από το μεγάλο καστ, κυρίως η Simone
dall’Argine (Σιμόνε νταλ’ Αργκίνε) ως Ελένη της Τροίας, τραγουδούν καλά και με
πειστικότητα.
Ο μαέστρος Capuana (Καπουάνα) κάνει μια
εξαιρετικά μουσική δουλειά με τη σύνθετη μουσική. Είναι, στην πραγματικότητα,
ένας μαέστρος που αξίζει να υπολογίζεται, γιατί καθ’ όλη τη διάρκεια του
μακριού έργου δεν χαλαρώνει ποτέ το σφιχτό του κράτημα (τόσο στους τραγουδιστές
όσο και στην ορχήστρα) και τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους.
Ένα καλό λιμπρέτο, σημειώσεις και μια
τεχνικά ανώτερη ηχογράφηση ολοκληρώνουν αυτή την εξαιρετικά καλή δισκογραφική
έκδοση όπερας.
W.
The New Records, τόμος 21, αριθμός 3, Μάιος 1953,
σελ. 12.
Ερώτηση:
Ποία είναι η πρεμιέρα
της όπερας "Mefistofele" του Arrigo Boito και ποιοί οι βασικοί
συντελεστές.
Η όπερα Mefistofele του Ιταλού
συνθέτη Arrigo Boito έκανε πρεμιέρα στις 5 Μαρτίου 1868 στο Teatro
alla Scala του Μιλάνου.
Η πρώτη εκδοχή του έργου περιλάμβανε πέντε
πράξεις και προλόγισμα, με διάρκεια περίπου έξι ωρών. Η υποδοχή από το κοινό
ήταν αρνητική, κυρίως λόγω της ασυνήθιστης μουσικής γλώσσας του Boito και της
υπερβολικής διάρκειας του έργου. Μετά από δύο παραστάσεις, η όπερα αποσύρθηκε.
Ο Boito προχώρησε σε εκτενείς αναθεωρήσεις,
μειώνοντας τη διάρκεια και τροποποιώντας τους χαρακτήρες, με τη δεύτερη εκδοχή
να παρουσιάζεται με επιτυχία το 1875 στη Μπολόνια.
Πλήρης Διανομή της Πρεμιέρας (1868):
|
Ρόλος |
Ερμηνευτής (Πρώτη Εκδοχή) |
|
Mefistofele (Μεφιστοφελής) |
François-Marcel
(Marcello) Junca |
|
Faust (Φάουστ) |
Gerolamo
Spallazzi (βαρύτονος) |
|
Margherita (Μαργκερίτα) |
Mélanie-Charlotte
Reboux (σοπράνο) |
|
Elena (Ελένη της Τροίας) |
Mélanie-Charlotte
Reboux (σοπράνο) |
|
Marta (Μάρθα) |
Giuseppina
Flory (κοντράλτο) |
|
Wagner (Βάγκνερ) |
Άγνωστος |
|
Nereo (Νηρέας) |
Άγνωστος |
|
Pantalis (Πανταλίς) |
Άγνωστος |
|
Astrologo (Αστρολόγος) |
Luigi
Alessandrini (μπάσο) |
Σημειώνεται
ότι οι ρόλοι των Nereo και Pantalis δεν υπήρχαν στην πρώτη εκδοχή
του έργου και προστέθηκαν στην αναθεωρημένη εκδοχή του 1875.
Η αρχική εκδοχή της όπερας αποσύρθηκε μετά
από δύο παραστάσεις λόγω της αρνητικής υποδοχής από το κοινό.
Η αναθεωρημένη εκδοχή του 1875 παρουσίασε σημαντικές αλλαγές, όπως τη μείωση της
διάρκειας και την τροποποίηση των χαρακτήρων, και είχε μεγάλη επιτυχία.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΓΡΑΦΟΣ
[ ανάρτηση 20 Απριλίου 2025 :
Arrigo Boito
“
Mefistofele ”
Opera di Milano
triple album 1953
εποχές βινυλίου
ΜΟΥΣΙΚΗ ]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου