Mary Chamberlin
«Dear Friends and Darling Romans» (1959)
Εpoca magazine March 1960
“I Professionisti dell’amore”
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ
Η Mary Chamberlin έζησε στη Ρώμη· το βιβλίο της στα αγγλικά Dear Friends and Darling Romans κυκλοφορεί/αναφέρεται το 1959–1960.
Το «I professionisti dell'amore» είναι τίτλος άρθρου/ρεπορτάζ στο Epoca (1960) από τον Nantas Salvalaggio που σχολιάζει το έργο/τις απόψεις της Chamberlin.
Παρουσιάζεται πρώτα το άρθρο του περιοδικού Epoca (Μάρτιος 1960) και αμέσως μετά κάποια σχόλια για το βιβλίο της Mary Chamberlin μαζί με κάποια περιορισμένα ενδεικτικά αποσπάσματα από το εκδοθέν βιβλίο της.
/ - 1.
Από το Λονδίνο:
NANTAS SALVALAGGIO
Οι επαγγελματίες του έρωτα
Η Mary Chamberlin, που ζει στη Ρώμη εδώ και τρία χρόνια, έγραψε ένα βιβλίο για τους άνδρες· οι κρίσεις της προκάλεσαν τεράστιο σκάνδαλο.
Λονδίνο, βέβαια.
Δεν υπάρχουν, μας λένε, επαγγελματίες του έρωτα: υπάρχουν μόνο επαγγελματίες του αντι-έρωτα. Είναι οι άνδρες. Είναι αυτοί που παίρνουν στα σοβαρά τη δουλειά τους, τον ρόλο τους, τη ζωή τους. Όμως το βιβλίο που μόλις έγραψε η Mary Chamberlin (μεγάλο σκάνδαλο στη Μεγάλη Βρετανία: «Οι επαγγελματίες του έρωτα», εκδόσεις Putnam, Λονδίνο) αναφέρεται στους άνδρες της Ιταλίας.
Και η Mary Chamberlin ξέρει τι λέει, αφού μένει εδώ και τρία χρόνια στη Ρώμη, στην περιοχή Trinità dei Monti. Οι άνδρες τους οποίους αναλύει, κατηγορεί, ξεσκεπάζει, αποδοκιμάζει, είναι δικοί μας: Ρωμαίοι, Μιλανέζοι, Ναπολιτάνοι, Τορίνέζοι, Σικελοί.
Στην πραγματικότητα, εκείνη αποδοκιμάζει όλους τους άνδρες, αλλά εκείνους που συναντά στην Ιταλία περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, εκείνους που φέρονται έτσι όπως ποτέ άλλοτε δεν θα φανταζόταν.
Η συγγραφέας Mary Chamberlin δεν είναι μια γνωστή φιγούρα της λογοτεχνίας. Δεν είναι ούτε καν μια συγγραφέας με αυστηρή έννοια. Είναι μια γυναίκα που έρχεται από το χώρο του θεάματος, της τηλεόρασης, του κινηματογράφου, του μόντελινγκ. Είναι όμορφη, είναι σίγουρη για τον εαυτό της, δεν έχει κόμπλεξ, ξέρει να μιλάει.
Έχει κάνει επιτυχία με το βιβλίο της γιατί είπε απλά όσα πολλές κοπέλες της γενιάς της σκέφτονται.
«Οι άνδρες στην Ιταλία», λέει η Mary, «αντιμετωπίζουν τις γυναίκες μόνο ως ερωμένες ή ως μητέρες. Όταν φλερτάρουν με μια κοπέλα, προσπαθούν να την κατακτήσουν, να την καταβάλουν, να την κατέχουν. Όταν την παντρεύονται, την τοποθετούν στο βάθρο της μητρότητας. Στην πραγματικότητα, στις περισσότερες περιπτώσεις, μένουν εραστές: και για να απατήσουν τη γυναίκα τους εφευρίσκουν τέλεια άλλοθι: μια αρρώστια της μητέρας, ένα καθυστερημένο ραντεβού, μια επαγγελματική δέσμευση. Πάντα έχουν στο τσεπάκι τους μια δικαιολογία, ένα χαμόγελο, μια άψογη απολογία».
Ο Ιταλός εραστής είναι έτσι: σε όλη του τη ζωή πρέπει να δίνει εξηγήσεις και να δικαιολογείται για τις προδοσίες του. Έτσι, η γυναίκα, η γυναίκα-σύζυγος ή ερωμένη, συνηθίζει και συγχωρεί. Το αποτέλεσμα είναι ότι το φαινόμενο της προδοσίας γίνεται μέρος της καθημερινότητας: και η προδοσία χάνει τη σημασία της και δεν έχει πλέον κανένα αντίκτυπο, καμία συνέπεια.
Από αυτό το σημείο και μετά, η ιταλική γυναίκα αναπτύσσει έναν επαγγελματισμό στον έρωτα που δεν έχει όμοιό του στον κόσμο.
Η Mary Chamberlin βλέπει με κριτικό μάτι τους Ιταλούς. Και γράφει με το ίδιο πνεύμα για αυτούς. Αλλά το κοινό της, που είναι γυναικείο, είναι μαγεμένο.
Πολλές Αγγλίδες βρίσκουν στις παρατηρήσεις της Chamberlin τη δικαίωση των δικών τους κριτικών σκέψεων.
«Σήμερα», συνεχίζει η Mary, «οι κοπέλες έχουν γίνει πιο πρακτικές από ό,τι ρομαντικές. Ενώ παλιά, μετά από μια απογοήτευση, έκλαιγαν και υποφέρανε, τώρα απλά ανοίγουν το σημειωματάριο διευθύνσεων και βάζουν μια γραμμή σε ένα όνομα, αλλάζουν τη σελίδα, και συνεχίζουν. Είναι σκληρές. Έχουν γίνει επαγγελματίες και αυτές, ακριβώς όπως οι άνδρες. Και σε αυτό το σημείο, ποιος κερδίζει; Ποιος είναι ο πραγματικός νικητής σε αυτή την παρτίδα; Ίσως κανείς».
Η Mary Chamberlin έχει τη σπάνια ικανότητα να λέει με σκληρά λόγια πολύ κοινές αλήθειες. Για παράδειγμα: «Ένας άνδρας που λέει ψέματα είναι πιο γοητευτικός από έναν άνδρα που λέει την αλήθεια. Ένας άνδρας που επινοεί δικαιολογίες είναι πιο επιθυμητός από έναν άνδρα που είναι πάντα ακριβής. Ένας άνδρας που σε προδίδει έχει πάντα κάτι απόλυτα ανδρικό. Ένας άνδρας που δεν σε προδίδει δεν είναι άνδρας».
Αλλά η ίδια η Mary, στην τελευταία σελίδα του βιβλίου της, λέει: «Ο άνδρας που πρέπει να αγαπάει μια γυναίκα είναι εκείνος που την κοιτάζει κάθε μέρα σαν να ήταν η πρώτη γυναίκα στη ζωή του. Αυτό είναι το μόνο μυστικό που δεν πρέπει ποτέ να αποκαλύψει».
Αυτή είναι η Mary Chamberlin. Μια συγγραφέας κατά τύχη. Μια γυναίκα που έγραψε ένα βιβλίο γεμάτο δηλητήριο και ειρωνεία. Μια γυναίκα που ξεσκέπασε ένα ολόκληρο ανδρικό φύλο, τους άνδρες της Ιταλίας.
/ - 2.
Στα χρόνια 1961, μικροσκοπικά και προσεκτικά, οι γυναίκες του σήμερα γίνονται επαγγελματίες. Το γεγονός είναι ότι η γυναίκα έχει μάθει να υπερασπίζεται μόνη της τον εαυτό της, και έχει μάθει να ζει ανεξάρτητα. Όλα αυτά την οδήγησαν να ζήσει τον έρωτα με ένα διαφορετικό πνεύμα.
Αυτό το διαφορετικό πνεύμα είναι αυτό που επισημαίνει η Chamberlin.
Στην πραγματικότητα, στους πρώτους μήνες του 1961 το ιταλικό κοινό δείχνει να είναι περισσότερο από ποτέ ένα κοινό που αγαπάει το σινεμά. Η Chamberlin το αναγνωρίζει: οι άνδρες και οι γυναίκες μιλούν συνεχώς για τον κινηματογράφο. Όταν βγαίνουν έξω, είναι για να πάνε σινεμά. Όταν θέλουν να μιλήσουν για κάτι, μιλούν για σινεμά. Όταν σκέφτονται κάτι, σκέφτονται σαν να βρίσκονται σε μια ταινία.
Και η Chamberlin προσθέτει: «Οι άνδρες Ιταλοί μιλούν για σινεμά επειδή αγαπούν περισσότερο να μιλούν για φαντασία παρά για πραγματικότητα. Μιλούν για σινεμά επειδή δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και την καθημερινότητά τους».
Η Chamberlin τονίζει επίσης πως «οι Ιταλοί διαβάζουν πολύ λίγα βιβλία. Η συζήτηση σπάνια αγγίζει τα βιβλία, τη λογοτεχνία. Το πάθος για τα βιβλία είναι πολύ περιορισμένο στην Ιταλία.
Και οι Ιταλίδες; Ζουν κι εκείνες με τον ίδιο τρόπο, αλλάζουν συχνά παρέες και φίλους, ψάχνουν συνεχώς κάτι που δεν γνωρίζουν καν τι είναι. Οι άνδρες τις εγκαταλείπουν, εκείνες ψάχνουν άλλους, και στο τέλος πείθονται πως αυτό είναι το παιχνίδι του έρωτα».
Η Mary Chamberlin καταλήγει: «Η ιταλική κοινωνία έχει δημιουργήσει έναν νέο τύπο γυναίκας: την επαγγελματία του έρωτα. Μια γυναίκα που ξέρει να ζει και να χαίρεται τη ζωή, που ξέρει να δίνει αλλά και να παίρνει. Μια γυναίκα που δεν κλαίει πια όταν ένας έρωτας τελειώνει. Αντιθέτως, ψάχνει αμέσως κάτι καινούριο».
Epoca magazine, Anno XI, Numero 494, 20 Marzo 1960, pp. 30-31.
ΜΕΡΟΣ Β΄
Η Mary Chamberlin έζησε στη Ρώμη· το βιβλίο της στα αγγλικά Dear Friends and Darling Romans κυκλοφορεί/αναφέρεται το 1959–1960.
Mary Chamberlin – Dear Friends and Darling Romans (1959/1960)
Η συγγραφέας
Η Mary Chamberlin ήταν μια Βρετανίδα συγγραφέας, ηθοποιός και τηλεοπτική προσωπικότητα που έζησε για τρία χρόνια στη Ρώμη στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Η εμπειρία της από την ιταλική πρωτεύουσα, μέσα στην περίοδο της «Dolce Vita», την ενέπνευσε να γράψει αυτό το βιβλίο. Δεν ήταν ακαδημαϊκό έργο, αλλά μια προσωπική και χιουμοριστική αφήγηση, γεμάτη παρατηρήσεις για τους Ιταλούς, τα ήθη και τις αντιθέσεις της καθημερινής ζωής.
Το βιβλίο
Τίτλος: Dear Friends and Darling Romans
Έκδοση: J. B. Lippincott (ΗΠΑ, 1959) – Secker & Warburg (Ην. Βασίλειο, 1960)
Είδος: Χιουμοριστική αυτοβιογραφία / ταξιδιωτικό αφήγημα
Γλώσσα: Αγγλικά
Περιεχόμενο
Το βιβλίο είναι μια σατιρική, αλλά και τρυφερή ματιά στην Ιταλία της εποχής, μέσα από τα μάτια μιας νεαρής Αγγλίδας.
- Η ζωή στη Ρώμη: Η Chamberlin περιγράφει το διαμέρισμά της κοντά στη Trinità dei Monti, τις βόλτες της στην Piazza di Spagna, και την καθημερινότητα των Ρωμαίων.
- Οι Ιταλοί άνδρες: Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία του βιβλίου είναι οι παρατηρήσεις της για τους άνδρες της Ιταλίας – τους χαρακτηρίζει «επαγγελματίες του έρωτα», ειδικούς στο φλερτ, στην αποπλάνηση αλλά και στις δικαιολογίες όταν προδίδουν μια γυναίκα.
- Η ιταλική κοινωνία: Παρουσιάζεται με χιούμορ η έλλειψη πειθαρχίας, η αγάπη για το θέαμα και τον κινηματογράφο, αλλά και η «μεσογειακή» ζεστασιά και φιλικότητα.
- Οι γυναίκες στην Ιταλία: Η Chamberlin τις περιγράφει ως «επαγγελματίες του έρωτα» με την έννοια ότι γνωρίζουν καλά το παιχνίδι της αποπλάνησης, αλλά και το πώς να ξεπερνούν γρήγορα μια απογοήτευση.
Στυλ γραφής
- Ελαφρύ, χιουμοριστικό και ειρωνικό.
- Δεν είναι ταξιδιωτικός οδηγός, αλλά ανεπίσημο χρονικό της ζωής στη Ρώμη.
- Έχει τόνους σατιρικούς, αλλά ταυτόχρονα αποπνέει γοητεία και αγάπη για την Ιταλία.
Στην Αγγλία το βιβλίο προκάλεσε ενδιαφέρον και σχόλια, καθώς οι παρατηρήσεις της Chamberlin για τους Ιταλούς ήταν αιχμηρές αλλά και διασκεδαστικές.
Στην Ιταλία, το βιβλίο συζητήθηκε μέσα από άρθρα όπως το «I professionisti dell’amore» του Nantas Salvalaggio στο περιοδικό Epoca (1960), που το πρόβαλε με σκάνδαλο και εντυπωσιασμό.
Οι Ιταλοί θεώρησαν ότι η Chamberlin αποκάλυπτε αλήθειες για τα ερωτικά τους ήθη που προτιμούσαν να μείνουν κρυφές.
Το Dear Friends and Darling Romans είναι ένα βιβλίο που καθρεφτίζει τη «Dolce Vita» της Ρώμης μέσα από το βλέμμα μιας ξένης γυναίκας. Δεν είναι «σοβαρό» έργο κοινωνιολογίας, αλλά ένα ζωντανό, χιουμοριστικό και πικάντικο πορτρέτο μιας εποχής.
Σήμερα το βρίσκουμε σπάνια, κυρίως σε βιβλιοθήκες ή παλαιοβιβλιοπωλεία. Θεωρείται μικρό αλλά χαρακτηριστικό κομμάτι της «αγγλικής λογοτεχνίας για την Ιταλία» των μέσων του 20ού αιώνα.
Αποσπάσματα και περιλήψεις από το Dear Friends and Darling Romans (1959/1960) της Mary Chamberlin, όπου μιλάει χαρακτηριστικά για τους Ιταλούς άνδρες.
Απόσπασμα 1
English:
"Italian men are professionals of love: they seduce with charm, betray
with excuses, and always manage to be forgiven."
Ελληνικά:
«Οι Ιταλοί άνδρες είναι επαγγελματίες του έρωτα: γοητεύουν με τη γοητεία τους,
προδίδουν με δικαιολογίες, και καταφέρνουν πάντα να συγχωρεθούν.»
Απόσπασμα 2
English:
"They never confess their betrayals, but invent perfect alibis — a sick
mother, a business meeting, a sudden appointment."
Ελληνικά:
«Δεν ομολογούν ποτέ τις προδοσίες τους, αλλά εφευρίσκουν τέλεια άλλοθι — μια
άρρωστη μητέρα, μια επαγγελματική συνάντηση, ένα ξαφνικό ραντεβού.»
Απόσπασμα 3
English:
"For an Italian man, love is not a drama but a profession: a role he
plays with dedication, skill, and a smile."
Ελληνικά:
«Για τον Ιταλό άνδρα, ο έρωτας δεν είναι δράμα αλλά επάγγελμα: ένας ρόλος που
παίζει με αφοσίωση, δεξιοτεχνία και ένα χαμόγελο.»
Απόσπασμα 4
English:
"They look at every woman as if she were the first woman in their lives
— and perhaps this is their only true secret."
Ελληνικά:
«Κοιτάζουν κάθε γυναίκα σαν να ήταν η πρώτη γυναίκα στη ζωή τους — και ίσως
αυτό είναι το μοναδικό αληθινό τους μυστικό.»
Αποσπάσματα από το Dear Friends and Darling Romans για τις Ιταλίδες γυναίκες.
Απόσπασμα 1
English:
"Italian women are not only romantic; they are also practical. When
love ends, they dry their tears quickly and turn the page."
Ελληνικά:
«Οι Ιταλίδες γυναίκες δεν είναι μόνο ρομαντικές· είναι και πρακτικές. Όταν ένας
έρωτας τελειώνει, σκουπίζουν γρήγορα τα δάκρυά τους και γυρίζουν σελίδα.»
Απόσπασμα 2
English:
"A modern Roman girl carries not just a heart but an address book. Disappointments are crossed out like
names on a page."
Ελληνικά:
«Μια σύγχρονη Ρωμαία κοπέλα δεν κουβαλά μόνο μια καρδιά αλλά και ένα σημειωματάριο
διευθύνσεων. Οι απογοητεύσεις διαγράφονται όπως τα ονόματα σε μια σελίδα.»
Απόσπασμα 3
English:
"They have learned to play the game of love as well as men, sometimes
better. They can
forgive, forget, and start again without hesitation."
Ελληνικά:
«Έχουν μάθει να παίζουν το παιχνίδι του έρωτα εξίσου καλά με τους άνδρες, καμιά
φορά και καλύτερα. Μπορούν να συγχωρούν, να ξεχνούν και να ξαναρχίζουν χωρίς
δισταγμό.»
Απόσπασμα 4
English:
"In Italy, women are professionals too: they know how to charm, how to
endure, and above all, how to survive love."
Ελληνικά:
«Στην Ιταλία, και οι γυναίκες είναι επαγγελματίες: ξέρουν πώς να γοητεύουν, πώς
να αντέχουν και, πάνω απ’ όλα, πώς να επιβιώνουν στον έρωτα.»
Αποσπάσματα για την Dolce Vita όπως τη σχολιάζει η Mary Chamberlin στο Dear Friends and Darling Romans.
Απόσπασμα 1
English:
"In Rome, every evening feels like a premiere: the cafés sparkle, the
streets are full of voices, and everyone seems to be acting in a film."
Ελληνικά:
«Στη Ρώμη, κάθε βράδυ μοιάζει με πρεμιέρα: τα καφέ λαμπυρίζουν, οι δρόμοι είναι
γεμάτοι φωνές, και όλοι μοιάζουν να παίζουν σε μια ταινία.»
Απόσπασμα 2
English:
"The Romans live as if the night will never end — sipping coffee,
arguing about cinema, and strolling until dawn."
Ελληνικά:
«Οι Ρωμαίοι ζουν σαν να μην πρόκειται να τελειώσει ποτέ η νύχτα — πίνοντας
καφέ, συζητώντας για τον κινηματογράφο και περπατώντας μέχρι την αυγή.»
Απόσπασμα 3
English:
"La dolce vita is not only on the Via Veneto; it is a state of mind, a
way of turning every ordinary hour into a celebration."
Ελληνικά:
«Η dolce vita δεν βρίσκεται μόνο στη Via Veneto· είναι μια νοοτροπία, ένας
τρόπος να μετατρέπεις κάθε συνηθισμένη ώρα σε γιορτή.»
Απόσπασμα 4
English:
"Cinema is their language, fashion their theatre, and love their most
serious pastime."
Ελληνικά:
«Ο κινηματογράφος είναι η γλώσσα τους, η μόδα το θέατρό τους, και ο έρωτας η
πιο σοβαρή τους ασχολία.»
Αποσπάσματα για τη Via Veneto – το επίκεντρο της Dolce Vita – που περιγράφει η Mary Chamberlin στο Dear Friends and Darling Romans.
Απόσπασμα 1
English:
"On the Via Veneto one does not walk, one
parades. Every table at the cafés is a stage, and every passerby an actor in
the endless spectacle."
Ελληνικά:
«Στη Via Veneto δεν περπατάς, παρελαύνεις. Κάθε τραπέζι στα καφέ είναι μια
σκηνή, και κάθε περαστικός ένας ηθοποιός στο ατελείωτο θέαμα.»
Απόσπασμα 2
English:
"On Via Veneto, everyone performs: the
waiters, the journalists, the tourists, and above all the Romans themselves,
who act as if the street were a stage."
Ελληνικά:
«Στη Via Veneto όλοι παίζουν έναν ρόλο: οι σερβιτόροι, οι δημοσιογράφοι, οι
τουρίστες, και πάνω απ’ όλους οι ίδιοι οι Ρωμαίοι, που συμπεριφέρονται σαν ο
δρόμος να είναι μια θεατρική σκηνή.»
Απόσπασμα 3
English:
"The street is not only a boulevard; it is
a spectacle of vanity, elegance, and curiosity, where one goes less to walk
than to be seen."
Ελληνικά:
«Ο δρόμος δεν είναι απλώς μια λεωφόρος· είναι ένα θέαμα ματαιοδοξίας,
κομψότητας και περιέργειας, όπου κανείς πηγαίνει όχι τόσο για να περπατήσει,
όσο για να τον δουν.»
Απόσπασμα 4
English:
"To stroll along Via Veneto at midnight
is to witness Rome playing its most dazzling role: a city acting itself in an
endless film."
Ελληνικά:
«Να περπατάς στη Via Veneto τα μεσάνυχτα σημαίνει να βλέπεις τη Ρώμη να παίζει
τον πιο εκθαμβωτικό της ρόλο: μια πόλη που υποδύεται τον ίδιο της τον εαυτό σε
μια ατελείωτη ταινία.»
Απόσπασμα 5
English:
"Every evening the Via Veneto becomes a
catwalk where fashion, cinema, and gossip merge into one shimmering
performance."
Ελληνικά:
«Κάθε βράδυ η Via Veneto μετατρέπεται σε πασαρέλα όπου η μόδα, ο κινηματογράφος
και τα κουτσομπολιά ενώνονται σε μια λαμπερή παράσταση.»
Απόσπασμα 6
English:
"Cinemas, cafés, and flashing cameras
blend into one single theatre, where life itself becomes entertainment."
Ελληνικά:
«Οι κινηματογράφοι, τα καφέ και τα φλας των φωτογράφων ενώνονται σε ένα και
μόνο θέατρο, όπου η ίδια η ζωή μετατρέπεται σε διασκέδαση.»
Απόσπασμα 7
English:
"To sit at a café there is to buy a
ticket for the most fascinating theatre in Rome — the theatre of life
itself."
Ελληνικά:
«Το να καθίσεις σε ένα καφέ εκεί είναι σαν να αγοράζεις εισιτήριο για το πιο
συναρπαστικό θέατρο της Ρώμης — το θέατρο της ίδιας της ζωής.»
Απόσπασμα 8
English:
"To stroll along Via Veneto at midnight
is to witness Rome playing its most dazzling role: a city acting itself in an
endless film."
Ελληνικά:
«Να περπατάς στη Via Veneto τα μεσάνυχτα σημαίνει να βλέπεις τη Ρώμη να παίζει
τον πιο εκθαμβωτικό της ρόλο: μια πόλη που υποδύεται τον ίδιο της τον εαυτό σε
μια ατελείωτη ταινία.»
ΕΛΕΥΘΕΡΟΓΡΑΦΟΣ
[ ανάρτηση 27 Σεπτεμβρίου 2025 :
Mary Chamberlin
«Dear Friends and Darling Romans» (1959)
Εpoca magazine March 1960
“I Professionisti dell’amore”
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου